ATEŞTEN YOLLAR
Yol ver, güzelim!
Aile hazinesi mi?
Korkma, ben soyguncu değilim. Tersine diğer taraftayım.
- Ne istiyorsunuz? - Sakin ol.
Altınla mı ilgileniyorsunuz?
İyi konuk.
Sana bakırlardan bir çift verebilirim.
- Üçe kadar sayıyorum! - Gidiyorum, seni piç!
Teşekkür ederim!
Benim hiçbir zenginliğim yok,
ama kalanları da kaybetmek istemiyorum.
Sana ben bir şovalyeyim dedim ve sen bana inanmadın.
Teşekkürler!
Neden bastırıyorsun?
Koltuklar ayrılmış mı?
Senden önce iki kişi daha sordu.
- Onlar arkadaşın mıydı? - Hayır, ben yalnızım.
Barış içinde terkettiler mi?
Onlar iki kişi, ben bir kişiyim.
- Seni gördüler mi? - Farketmez.
- Anlaşmayı hatırlıyor musun? - Kesinlikle.
Çok kötü, Victor, bana güvenmiyorlar.
Alyosha, the paket...
Paket neden kapalı kalıyor?
Özür dilerim, sen Bolshevik misin?
Elbette.
- Ne var şef? - Lütfen beni izleyin.
- Peki, doktor? - Onu getirdim!
Siz Bolşevik misiniz?
Doğru, kardeş. Özgürce konuşabilirsin.
Bana belgeni göster!
Göremiyorum. Doktor, lütfen okuyunuz.
Bolşeviklerin Rus Komünist Partisi.
Zavragin, Grigory Fyodorovich.
Doğumu 1890, Partiye katılışı 1915.
Güzel.
Doktor, şimdi kenara çekilin.
Dinle, Yoldaş!
Çok dikkatli dinleyin!
Yıldızlar Şehrini...
almamız lazım.
Eğer onu ele geçirirlerse,
bizim Güney Ordusu bloke olur.
Ve yenilir.
Kısacası... kendinizi boşa harcamayın,
ben durumu biliyorum.
Onlar şehrin her yerinde isyan hazırlıyorlar.
Uzmanlar...
karargahta hainler var.
Onların sinyalini bekleyin.
Bu sinyal..
Victor isimli bir adam tarafından,
kendilerine verilecek.
Onunla ilgili başka bir şey bilmiyorum.
Onunla başka biri vardı.
O beni öldürdü.
Onlar tutuklanmış olmalı.
Adresleri ve...
belgeler benim cebimde.
Kendiniz yapın.
Kimseye güvenmeyin.
Merak etme, kardeş.
Benim hayatım azaldı.
Yoldaş...
Şehire mi gidiyorsunuz?
Tek başına gitmeye nasıl cesaret ediyorsun?
Bilmem.
Yanlışlıkla arkadaşımı kaybettim.
Cepheye mi gidiyorsunuz?
Benim yaşımda bir adam,
başka nereye gidebilir?
- Onu tanıyor muydunuz? - Hayır.
Bir doktor sadece insanların kötü durumlarına tanıklık eder.
- Şehire mi gidiyorsunuz? - Evet.
Onların doktorunda tifüs var, değiştirmek zorundayız.
Görüyorum.
Yaşına göre hafif giyinmişsin.
Aksine, ben de ağır giyinmişim.
- Soydular mı? - Evet.
Gece oldu, silahlıydılar. Soyunmamı istediler.
İtiraz etmeye cesaretim yoktu.
Beni öldürebilirlerdi, Bu çok kolaydı.
- Peki, doktor... - Bunu yapmamalısınız!
Teşekkür ederim, yoldaş!
Bagajımı ve asistanımı kaybettim.
Başka bir deyişle, kötü durumdayım.
Vagondan ayrılmayın!
- Herkes oturduğu yerde kalsın! - Neden duruyoruz?
Sessiz olun!
Gizli Servis.
Lütfen, belgelerinizi hazırlayın!
Kağıtlar... Kontrol!
Belgeleriniz!
Doktor.
- Kontrol var. - Teşekkürler!
Kağıtlarınız derin bir yerde ise,
daha önceden hazırlamalısınız.
At duruşu uykuda bulunmak,
hoş bir şey değil!
- Evraklarınız! - Buyurun.
Bende daha iyisi yok. Özür dilerim!
- Bu etiket nedir? - İzin verin!
İmparatorluk!
Eh, evet. İmparatorluk Tiyatroları!
Şehirde başka nerede hizmet edilirki?
- Bu bir şaka olmalı! - İnin!
- Afedersin, ne? - Sana aşağı in dedim!
Memnuniyetle.
Anya, kontrol için belgelerini hazırla!
Görüyorsunuz, denizci yurttaş...
- Petersburg'da görev yaparken... - Gürültü yapma!
Gürültü?
Memnuniyetle.
- Görüyorsunuz... - Görüyoruz!
Doğruca yürüyün!
Bazı şeyler alabilir miyim?
Terket!
Memnuniyetle!
Oh oğlum, bu Orlinsky!
Ünlü trajedi oyuncusu.
Değerli, Konstantin Romanovich! Ne oldu? Beni hatırladınız mı?
- Hatırlamıyorum. - Tabi ki hatırlamak zor!
Sizi sahneden tanıyorum. Ben Profesör Shelako'yum!
Tanıştığımıza memnun oldum.
Böyle bir komikliği hayal edebiliyor musun?
Ben o şeyi..bilmemneyi.. emir altına alınıyorum,
ve benim ziyaretçi kartlarımdan başka belgem yok.
- Beni vurabilirler. - Tanrı korusun!
Yeni kartların baskısı yok,
ve eskiler de benim İmparatorluk Tiyatrosunda olduğumu söylüyor.
- Yürüyelim! - Ne şaka ama!
Ben yurttaş Orlinsky'nin kimliğini onaylayabilirim,
ve o, devrimci harekete her zaman sempati duymuştur.
1905 yılında Çar için oynamayı reddettim.
- Bu ne iştir göreceğiz! - O güvenilir olabilir.
Dışarıya çıkalım.
- Şehre? - Doğru.
- Olamaz! - Neden?
Beyazlar yolu kapattı.
- Ne zaman? - Geceleyin.
Şehir ne durumda?
Hala duruyor, ancak oraya hiç erişim yolu yok,
ve bozkırla kaplıdır.
- Komiser nerede? - İstasyonda.
Gidebilirsiniz!
Gidebilirsin!
Zevk için kullanılıyorum...
Peki, Alyosha...
- Tanrı korusun! - Elveda, dostum!
Nereye gidiyorsun? Geri çekil!
- Geri! - Bağırma, bir sigara istiyorum!
Doktor Shelako'yu gördün mü?
- Hatırlamıyorum. Kağıtların! - Buyurun.
Veteriner doktor Sergey Beklemishev.
Hastaneye geri dön.
Kesim mi yapacağım?
İyi veteriner!
Tamam?
O öldü.
Oh seni aptal!
Alexey Roslavtsev, üst tabakadan.
O neden kaçtı?
- Neden ateş ettin? - Acemi.
O korktu.
- Neden korktu? - Yumurta kafalı.
- Oyun zannetti! - Mektup annesinden!
- A kodlu mesaj? - Hayır, buruşmuş.
Belgeler birbirini tutmuyor.
- Bunları ayıkladınız mı? - Yoğun sis.
Ne sis var?
Çocuk bir tuzaktı! O bazı piçleri saklıyordu.
Bozkır devriyeleri! Bütün karakolları uyar,
o hainin geçmesine izin yok!
Bana bir at verin, komiser! Askeri okul talebeleriyle birlikte mücadele edeceğim.
Bu pislik parmaklarımın arasından kayıp gidemeyecek!
Size bir at vermek hiç önemli değil!
Size daha iyi bir makineli tüfek arabası verirdim.
İşte, şehre gitmek istediler ama saplandılar.
At arabasına bağla. Size bir de buraları bilen sürücü bulurum,
tüm yolları bilen birisini. Bizzat ben yaparım.
Bana başka adam verebilir misin? Ateş etmek için.
Veremem. Yeterli adamım yok.
Bunu tetikçi yapabilir miyim?
- Onu tanıyor musun? - Veteriner, bize yardımcı oldu.
- Şehre mi? - Şehre.
- Tabancayla çalışmayı biliyorsun? - Savaş insana bazı şeyler öğretir.
- Koruma konusunda ne düşünüyordun? - Bir balık gibi sessizce.
Sonra gitmek için hazırol.
Bana bir denizci verebilir misin?
Veremem! Burada pek çok insan var.
Yalnız başıma uğraşman gerekecek? Hadi, arabalara gidelim!
Rusya Ana hala hayatta!
Öyle.
Oh, ekmeğimizden eminim.
Buyurun!
Bu lezzetleri tatmak ister misiniz?
- Şımarmak yok - Almalısın.
Katya, sağlığına!
- Tren ne zaman geliyor? - Doktor, biraz gelebilir misiniz?
Bir şey var!
Fakirliğimizi mahkum etmeyin, daha iyi bir şeyimiz yok.
Neden, çok garip! Teşekkürler!
Önemli değil!
Doktor, sizi şehre götürebilirim.
- Çok minnettarım. - Benim arabaya gitmem gerekiyor.
- Tamam, kabul ediyorum. - Çok acele etmeyin.
- Bu tehlikeli bir iş! - Ne dediniz?
Beyazlar bizi kolayca vurabilir.
Anlıyorum.
- Ne diyeyim? - Yine de yapmam gerekiyor.
Ben bir kovana binip gidebilirim.
Ama sen karar vermek zorundasın, yanında bir bayan var.
30 dakika içinde hareket ediyoruz.
- Eğer binmek istiyorsanız, gelin. - Teşekkür ederim, yoldaş!
Evet, doktor, veterinere de hatırlatın!
- Atları biraz tutun!? - Bazıları yola kaçmasın!
Sonra hazır olsunlar.!
Bana bir makineli tüfek arabasında gezi teklif edildi.
Makineli tüfek arabası da nedir?
Bu bir araba ile bir makineli tüfek demek.
Bunu asla kabul etme!
- Sen bir korkaksın! - Tamam, genç adam!
Yaşamak istiyorsan 5 dakika korkak olacaksın!
Katya, karar senin.
- Katılıyorum! - Ama bu çılgınlık!
Buna katılıyorum!
Gitmemiz gerekiyor, Arseny Larionych!
Burada hasta ve yaralı insanlar var.
Hepiniz sinekler gibi şehit olacaksınız.
- Ben vururum! - Sen delisin!
Bizi beklemezler, Prof! Beraber gidiyoruz!
Acele et!
Şehirde olmam gerekir ama ben kalıyorum! Bu bir şaka değil!
Neye ihtiyacınız var? Silahlar konuşacak, düşünce susacak!
Ne düşüncesi?
Karım şehirde ölüyor!
Onun nesi var?
Belki yardım edebilirim?
Bu taşeronla olmaz.
Konstantin Romanych!
Elveda!
Böyle bir riske hakkım yok.
Tabi ki, zafer cesurca delilik ister!
Ama...elveda.
Elveda.
Sen iyi,
ve çok güzel bir adamsın!
Teşekkür ederim, delikanlı!
- Hoşçakal! - Haydi, gidelim.
Doktor, haydi, gidelim!
Gide,yoruz. Yolculuk tehlikeli olacak.
Yani devrimci disiplini korumak gerekecek.
Sorgulamadan bütün emirlere itaat etmek,
tetikte ve uyanık olmak gerekir. İşte bu!
Haydi!
Teşekkürler, arkadaş!
Dur!
Bekle!
Arkadaşlar, sizinle geliyorum!
Mükemmel!
Ben anlayamadım...Hakkım yok ... Ancak yapamam..
- ...kalbim taştan değil! - Harika, iyi dostum!
Selamlar Kumandan!
Görüyorsunuz, sizin yolculuğunuzun tehlikelerinin farkındayım.
Ben bunu düşündüm! Merak etme, Kumandan.
İyi bir asker olacağım.
- Bilirsin, ben çalışırken.. - Tamam, kalabilirsiniz!
Doktor, lütfen,
gevezelik yaparsa aktörü uyar.
Haydi, gidelim.
Neden bana bakıyorsun?
Ellerine bakıyorum.
Ellerim kirli mi? Bunlar kömürden oldu.
9 yaşımdan bu yana yeraltında çalışıyorum.
Ben bunu düşünmemiştim!
Eh, özür dilerim!
- Mahkum olduğumu sanıyordun. - Hayır.
- Sen Komünist misin? - Görevdeyim.
- Hangi köy? - Salsk.
Ben burayı biliyorum.
İyi bir ev varmı?
Daha berbat yerlerde yaşadım.
Şehir de ne yapacağımızı biliyor musun?
Ben yolu biliyorum.
Bunu duymak güzel.
Ana şey, kişinin berrak ruhu!
Gözleri iki harika çiçek gibiydi!
O nazik..
ve tatlı...
Onun bazı yetenekleri vardı.
Küçük biriydi, ama o vardı.
Söyle bana, gerçekten onu seviyor muydun?
Nasıl söylemek gerekir...
Ben sevdim ve pek çok kez de sevildim.
Ama o zaman... Onu bırakmam gerektiğini biliyordum.
O yakınlara kadar yaşadı... Bu bana çok acı verdi!
O kadar utangaç ve ezikti ki.
O küçük ellerine benim kalbimi aldı...
ve ellerinin çelikten yapılmış olduğu ortayua çıktı!
1914 yılından bu yana askerim. Herşeyi gördüm ve yaşadım.
Teşekkürler tanrım!
1914 ten bu yana?
- Bu şaşırtıcı mı? - Eh, hayır...
Olur böyle şeyler.
Ben de bir kız olarak hastanenin zeminlerini yıkadım.
Sonra İmparatoriçe Maria'nın trenine hemşire oldum.
- Sonra, cephe hattında. - Bir bayan olarak seni düşündüm.
Ellerime baktığını gördüm.
Ellerim işçi sınıfı için karardı.
Ama annemin...
çok beyaz elleri vardı.
O bir çamaşırcıydı.
Ve babamın elleri, kocaman ve siyahtı.
Tıpkı seninki gibi, sadece koyu!
Neden susuyorsunuz, yoldaşlar?
Aşk hakkında konuşalım.
Bu kadar acı senin için yeterli değil mi, genç adam!
Özür dilerim, veterinersin değil mi?
Tamamen farklı bir kürede bulunuyoruz!
Akıntı!
Artık bizim karakollar.
Harp Okulu talebeleri nerede?
Bazen ateş etmek için gelirler.
Köylüler hakkında ne düşünüyorsun?
Dönüp deneyin belki alabilirsiniz.
Burasa sıtma olmalı.
Sağlıksız bir yer.
Bu doğal, sulak bir ova!
Orada, ileri bir karakol olarak kullanılan bir yer var.
Harp okulu talebeleri dün orada herkesi öldürdü.
Ama burada, galiba, kalıcı bir sınır olmalıydı?
Siz neden bahsediyor sunuz?
Bir yanlışın olmalı, ya da bunun gibi kollarla mücadele etmelisin.
Pekala, burada başka ölümler olmayacak!
- Bu doğru. - Yerlerinizi alın.
Topraklarımız yanıyor.
Devir sıkıntılı!
Evet, çok zor. Düşmanlar her taraftan bastırıyor.
Yudenich, Petrograd'a yakındır.
Denikin yakındır.
Petrograd'ı teslim edebilirler mi?
Hayır.
Bu olamaz!
Kumandan, birileri bizim için dua ediyor.
Boş yere.
Evet, bu sessizlik!
Savaş çok uzun sürerse,
toprakların girişi böyle olacai, boş ve sessiz!
Onların hepsini öldürmeyi düşünüyor musun?
Hayır, ama insanlar tükenmiş olacak.
Ve onlar yaşamayacak.
Bu kavramı nerede bulabilirim?
Benim deneyimim. Ama bunu istemediğime eminim.
Bunu denedin mi?
Ne?
Hayatınız devam ediyor.
Bu konuyu onlara sorun.
Şimdi herşey soruluyor.
Rahatsız olmayın, cevap vermek istemiyorsanız, vermeyin.
Sadece sordum.
Hayır, bunu yapmadım.
Ne?
İlerleyelim.
Sonsuzluk hakkında düşündün mü?
Ne sonsuzluğundan bahsediyorsun?
Orada... Çalılıkların arkasında.
O karanlıkta saklanırken.
Biraz tetiği çeker ve çimenler yanmaya başlayacak.
Dumanlar darmadağın olacak.
Ve saat duracak.
Korkuyor musun, Katya?
Biliyor musun, merminin sizin için bir anlamı olabilir?
Benim için mi?
Bu çok saçma.
Gerçekten.
Zavragin neci? Neden bizimle gidiyor?
Ona sorsan daha iyi olur.
Bizim durumumuzda ihanetten daha kötü bir şey yok.
Bir kurşunla tanışmak istemem.
- Koru beni. Senin silahın var! - Evet, efendim!
- Sinirlisin, güzel adamım! - Aptalca ölmek istemiyorum.
Her ölüm saçmadır.
Buralarda hiç Beyazlar olabilir mi?
Komutana bunu anlatmaya çalışıyorum.
O servisten, böyle varsayımlar yapamazsınız.
- Ne servisi? - Gizli bir servis.
O zaman tebrik edebilirim!
O çok iyi görünüyor.
O büyük bir başarıyla, böyle bir adamı oynayabilir!
Kurşunlardan farklı yollara gittik.
Doğru.
1, 2, 3!
Benim ne yapacağımı tahmin edebilir misin?
Düşüncelerini okudum.
Tekrar deneyelim.
Kahretsin!
Bu çok garip. Siz profesyonel siniz!
Savaş size çok şey öğretmemiş.
" Aldırmayın günün gitmiş,
olduğuna,
" Şu kar fırtınaları,
mabedimi beyazlatmış.
" Benim mabedimi beyazlatmışlar."
" Arada bir şey kaybettim,
" Umut yok, ışık yok, ateş yok."
" Beni aramak için acele etme,
ve yaşlı adamı, dostum.
" Bana bir daha yaşlı adam deme,
" Geri kalan günlerimi yaşamak istiyorum,
soğuktan korkmadan,
" Ve günbatımında herhangi bir kötülük olmadan,
baharın gündoğumunda.
" Ve bir gündoğumu daha kötü olmamalıdır."
Bir duman kokusu alıyorum!
Oraya kim gidecek?
Sen kal, ihtiyar! Senin ailen var!
Grigory Fedorych, ben giderim.
- Sonra! - Bie saniye, delikanlı!
Kumandan!
Yaşlı bir aktöre izin verin,
kahramanca hayatının gerçek rolünü oynasın.
Tamam.
Teşekkür ederim.
Peki, doktor, eğer herhangi bir şey olursa,
lütfen anılarına beni yaz.
Gerçekten olmamalıdır.
Genç bayan!
Kimse var mı?
Dur! Eller yukarı!
Köyde kimse var mı?
Hiç kimse, sadece babam ve kadınlar.
- Beyazlar var mı? - Hiç biri burada değil.
Her şey sakin!
Drop your gun and raise your hands!
Her şey sakin!
Savaş her şeyi aldı. Hiçbir şey bırakmadı.
Oğullarımı ve atlarımı askere aldılar.
Bir Alay geçti ve tavuklarımı aldı.
Oğulların nerede hizmet ediyor?
Yarı yarıya, Kızıllar yaşça büyük olanı aldı.
Beyazlarda küçük olanı.
Kim var orada?
Bu Afonya, tanrının bir aptalı. Köylüler bakıyor.
Yoldaş, buraya gel!
Daha yakına gel.
Neden selam vermiyorsun?
Tanrı onu cezalandırmış, tutarlı konuşamıyor.
Onun kafası sakat.
Buna şüphe yok, o bir işçi.
Kim bilir, bayım, orada kimi saklıyorsun
- Bu kontrol zarar vermez. - Bir şey söyle.
Senin adın ne?
Mükemmel! Kaç yaşındasın?
- Bu bir şok! - Korku ya da berelenmiş.
Evet, bu sabah onu inceleyeyim.
Hatta sabaha bile kalmayabilir.
Dinlenmek ve ihtiyaçlar için 4 saatimiz var. Sonra hareket edeceğiz.
- Fedorych! - Ne yapmam gerekiyor?
- Sepetine bak. - Bunun nesi yanlış?
Sen bir bak.
Göster bana, orada ne yanlış?
Bekle, kalkmazsan, seninle konuşmam lazım.
- Veterineri iyi biliyor musunuz? - Hayır.
Neden?
Bana bir veteriner gibi görünmüyor.
Diğer taraftan bakalım.
Neden?
O değil!
Neden?
Kim bilir, Fedorych?
Onun gözü kötü,
atlar ondan çekiniyor.
Tamam.
Onu gözünüzün önünden ayırmayın.
Onun sınanmasına rağmen.
Peki, Kumandan?
Bizi oradan alırsınız!
Viktor!
- Viktor! - Ben? Ben Serezha.
Oh lanet. Üzgünüm.
Tuzu verir misin!
Tuz bugünlerde altın gibi.
Ve bir hayat kir gibidir.
Neden se bazen uyku tutmuyor?
Uyuyamıyorum.
Birine güvenmiyorsun, değil mi?
Eh, hayır...
Gerçekten, bu sabah ilk defa bir kızla beraberim.
Sanki!
Tabi ki, şeyler olmuş.
Ben eski kadınları biliyorum.
Ama oturup böyle konuşmak,
kalpten kalbe...
Bu asla olmadı.
Yaşam hepsini erteledi.
Katerina Gavrilovna!
Ne?
- Dışarı gel. - Olmaz!
Yatmaya git.
Katerina Gavrilovna!
Katya.
Ne?
Bu gece..
yani umutsuz!
Zemin ayakların altını yakıyor.
Yanıyor...
Öyle.
Elini ver bana!
Uzun bir hayatın olacak!
Katya!
Uyumaya git.
İyi uyu!
Kurtulmak mı istiyorsun?
Zarar görmeni istemem?
Tabi, kalbim imrendi.
Uyuyacak mısın?
Ben kendimin düşmanı mıyım?
Bak. Yaklaşık 1 saat içinde,
kıpırdayıp, otlakta olacağım.
Bir solukta orada olmak istiyorum.
Git o zaman!
- Uyuyor musun, kahraman? - Ne?
- Komutanın nerede? - Neden?
Kilidi alın, siper alın!
Arise, tanrının salağı, koş! Köye koş,
parmaklarınla açıkla. Başka çıkış yolu yok.
Yükseltin, yumurta kafalılar!
Üzüntümden size nasıl sempati duyabilirim.
Nasıl olur, sevgili yoldaşlar? Buna inanabiliyor musunuz?
Kendimize düşman mıyız?
Eğer sadece ben olsaydım...
Atlar...Atlar?
Tanrı aşkına, yoldaşlar, tarlayı nasıl süreriz?
Eğer at bulursan, beni vur!
Vur, yoldaş!
Sana söz veremem.
Bana inanmıyorsanız, kendiniz bakabilirsiniz.
Gidin!
Bizim dışarıdan savunmamız gerekir.
Herkes bana gelsin!
Daha sonra, dostum!
- Bekle, bekle... - Ne?
Atlar orada mı?
Yolu göster, onları göster.
Canın cehenneme, yaşlı ibne!
Lanet soyguncular!
Düzenbazlar!
Kapa çeneni, ihtiyar!
Tanrım! Victor Mikhalych!
Albayım... bakınız!
Cehenneme git!
Cehenneme gidin!
Şehirde neler oluyor?
Grev kuvvetleri cephede en önde, efendim!
Herşey bizim ellerimizde.
Geri dönün!
Unutma Beklemishev, hala burada hayattasın.
Bulacağız.
Onu kaçırmayalım.
O da şehirde olacak.
Anlıyorum.
Fedorych, bizi canlı yakalamak istiyorlar!
Cehenneme gidecekler!
Hepsi geri döndü!
Konstantin Romanych!
Git, Katerina!
- Ne? - Vurulacaksın!
Git! İleri!
- Doktor, yüzme biliyor musun? - Balta gibi.
- Saklan, Katya. - Hayır!
Ata tutun!
Gittiler mi?
Bizi kuşatacaklar!
Durun!
Artık her dakika, kentte isyan gerçekleşebilir!
Uzmanlar hainlerin olabileceğini söylüyor.
Komiser ölmeden önce bana adresini verdi.
İşte, bu cadde!
Şehre, çabuk.
- Zamanında olmalı! - Evet, olmalıyız !
At bin!
- Benimle geliyorsun? - Evet, efendim!
Peki, dostum, kaybedecek zaman yok! Şehre!
Oh kuş gibi!!
2 saat içinde isyan başlatacağız!
Plan yapalım.
Elini çek.
Devrimi Komiteyi kaçırıp ele geçireceğiz!
Komite...
Kim var, kontrol et?
Işık!
Kim var, orada?
Astrakhan!
Victor Mikhalych, çok acil.
- Ben diğer taraftan değilim. - Ne oldu?
Size iletmem emredildi, o kurtuldu!
Lütfen ilk kartı açın!
- Teşekkür ederim. - Ellerini kaldır!
Sizi temin ederim, yoldaş, burada hiç kimse yok.
Biz boş zamanlarda toplanıp,
dinlenmek için, biraz eğleniyoruz.
- Lütfen kıyafetleriniz alın! - Evet, efendim!
Kıyafetleri alın!
Affedin, lütfen!
Şimdi sen, beni izle!
Buraya gel.
Buraya gelmeden önce neler oldu?
Şerefim üzerine...
2 dakika sonra, ve hiç bir itiraf bizi kandıramaz!
Size her şeyi anlatacağım! Albay beni bırakın!
Daha sonra. Beklemishev nerede?
Siz gidin, güzel adamım. Sizin konuşmanız daha önemli.
Ben yaşlı bir adamım, benim yeterince düşüncem var.
Neden ağlıyorsun?
Neden?
Sen benim hayatım kadar uzunsun!